ความฝันไม่หายไป แม้เราลืมตา
posted on 28 Oct 2011 02:56 by prdadarสวัสดี Exteen
ไม่ได้เข้าบล็อกมานานนนนนนแสนแปดวัน (เวอร์ละ)
ทุกวันนี้ไม่รู้จะจัดการชีวิตตัวเองอย่างไร อาจเป็นเพราะใกล้จะจบแล้วก็น่าจะช่าย
คิดโน้น คิดนี่ คิดนั่น มากมายหลายสิ่ง
แต่มีสิ่งหนึ่งที่คิดอยู่ตลอดเวลา คือ ความฝัน
ไม่รู้ว่าคนเรา จะมีความฝันกันกี่ล้านแปดความฝัน ฝันแต่ละฝันล้วนอยากให้มันเป็นจิง
ความที่ฉันจะพูดถึง คือ ความฝันของฉันที่จะได้ทำงานที่ตัวเอง ชอบ สนใจ อยากทำด้วยความเต็มใจ
กระตือรืนร้น แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้มันอาจจะเป็นเพียงแค่ความฝันที่อยู่ไกลไกลมากๆๆ
หลายคนจบแล้ว ได้ทำงานที่ตัวเองรัก ตัวเองถนัด หลายคนเรียนจบอะไรมาก็ทำงานในสายนั้นๆ
หลายคนตกงาน หลายคนมีธุรกิจของที่บ้าน หลายคนสร้างฝันด้วยตัวเอง
ฉันก็เป้นอีกคนหนึ่งที่ใฝันว่าอยากมีธุรกิจเป็นของตัวเอง แต่ อย่างว่าแหละ ฉันเรียนสายศึกษาศาสตร์
จบมาทุกคนรอบตัวคาดหวังว่าจะทำงานเป็นครู เป็นคุณครู และก็คุณครู ฉันไม่ช่ายว่าจะไม่ชอบอาชีพครูหรอกนะ
แต่ก็ไม่รู้สิ ฉันอยากทำงานอิสระมากกว่า อยากเป็นช่างภาพสารคดีท่องเที่ยว อยากเดินทางเที่ยวที่ต่างๆ
ศึกษาวีถีชีวิต ของผู้คนต่างถิ่น และยังอยากจะมีร้านกาแฟเป็นของตัวเอง เอาไว้ในใครหลายคนนั่งชิว
พูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลทางด้สนความคิดของคนหลายๆคน ได้มีเพื่อนใหม่ๆ มากขึ้น
แต่ชีวิตนี้ก็ต้องดำเนินวีถีชีวิตของมันต่อไป ณ ตอนนี้ ต้องเรียน ต้องฝึกสอน ต้องเขียนแผน ต้องทำวิจัย
มากมายหลายสิ่ง พอจบก็ต้องหางาน นี่คือที่ฉันกลัว
แต่จะว่าไปแล้วชีวิตคนเรามีอะไรอะไรมาให้ประหลาดใจอยู่เสมอ
ความฝันที่ไม่ตรงกับพ่อแม่ หลายๆคนคงจะเป็นอยู่ เช่นเดียวกันฉัน
แต่ด้วยความเป็นลูกที่ต้องมีความกตัญญูต่อพ่อแม่ หลายคนเลือกที่จะทำตามความฝันของพ่อแม่
แต่จะมีสักกี่คนที่จะกล้าทำตามความฝันของตัวเอง หลายคนประสบความสำเร็จ หลายคนล้มเหลว
ตอนนี้ฉันยังตอบตัวเองไม่ได้ว่า จะเดินตามความฝันของใครดี แต่เมื่อมีโอกาสที่ความฝันมาอยู่ฉันเมื่อไหร่
ฉันไม่รอช้าที่ก้าวเดินไปหามันอย่างแน่นอน ทุกสิ่งล้วมเกิดจากความสามารถ + โอกาส(โชค) ด้วยกันทั้งนั้น
.....นกไม่มีวันหยุดบิน
แม้ว่าปีกของมันถูกดึงออก
เสียงเพลงไม่หยุด
แม้สายพิณขาด
ความฝันไม่หายไป
แม้เราลืมตา ..........